Skip to content

Superfoods, onzin of toch niet?

Door Anne Hopman (orthomoleculair voedingsdeskundige en eigenaar van Buro Broccoli in Amsterdam)

Voor trends en hippe dingen, die ook nog eens als super gezond worden bestempeld, ben ik nogal gevoelig. Hoe vaak ik niet de drang voel om weer naar de Ekoplaza of ander superfood walhalla te rennen en daar mijn zuurverdiende centjes zo snel mogelijk uit te geven aan een moerbeien of hennepzaad. En als ik dan toch bezig ben kan die rauwe cacauboon er ook ook nog wel even bij. ‘Dat is dan € 30 alstublieft’. Slik.

Bij mijn cliënten merk ik het ook. Ze investeren veel geld in superfoods: gojibessen, chiazaad, tarwegras shotjes, maca poeder. Maar gaan wel naar Albert Heijn voor een magnetronmaaltijd, of nemen onderweg ‘een shoarma’ mee, want er is geen tijd of zin om te koken.

Superfoods zijn al net zo hip als dat het woord hip is. Super duur. Maar zijn ze ook super gezond? Uh ja, meestal wel, maar niet noodzakelijk gezonder dan andere gezonde producten. Heel veel voeding is namelijk minstens of nog veel gezonder is. Wat dacht je van broccoli? Iedereen is het er wel over eens hoe gezond broccoli is. Ik heb het altijd in huis, aangezien dat een van de weinige groenten is die mijn kleuter wel met liefde eet.

Groene bladgroenten (boerenkool, spinazie, andijvie, snijbiet, rucola, bleekselderij) zijn echte superfoods. Behalve veel ijzer, calcium, foliumzuur, vitamine C, kalium, magnesium, enzymen (en nog veel meer) zit er ook chlorofyl in. Voor wie bij biologie niet heeft opgelet: het spul dat blaadjes groen maakt, licht opvangt en de energie daarvan omzet in chemische energie die wordt gebruikt voor fotosynthese, de basisvoorwaarde voor ons bestaan op deze aarde. Chlorofyl heeft ontstekingsremmende, wond genezende en antioxidant-eigenschappen. Groene groenten zijn dus superfoods. En als je het echt goed wil doen zou je elke dag een groene groente moeten nemen, in een smoothie, salade of stamppot bijvoorbeeld. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat rode, paarse, oranje, witte en gele groenten niet super goed zijn.

En dan hebben we nog de kruiden en specerijen! Wat dacht je van kaneel, een goedkope superfood die een gunstige werking heeft op je bloedsuikerspiegel en je cholesterol. Door het eten van kaneel worden meer anabole eiwitten aangemaakt in de spiercellen, waardoor deze cellen meer glucose opnemen. Dit zorgt weer voor meer energie. Handig voor sporters, maar neem niet teveel als je zwanger bent, want de coumarine in kaneel heeft een anti-stollende werking. Of kurkuma (geelwortel), een superfood onder de superfoods. Samen met zwarte peper in een vetachtige omgeving kan het wonderen doen voor je hart en vaten, en kan het preventief werken tegen alzheimer en sommige vormen van kanker. Ook helpt het bij chronische ontstekingen. Meerdere onderzoeken wijzen uit dat kurkuma misschien wel een van de krachtigste specerijen is die we kennen. Kurkuma kan bijna overal in, maar vooral in oosterse gerechten. Wel even zwarte peper erbij, anders neemt je lichaam het niet op.

We noemen nog wat ‘gewone’ superfoods: in biologische eieren zitten alle vitamines en mineralen in (behalve vitamine C)en aminozuren en kunnen prima elke dag gegeten worden. Fruit (alle fruitsoorten zijn goed maar met name rood fruit, citrusvruchten en kiwi’s), variatie is het sleutelwoord. Ongebrande noten en zaden, avocado’s, kokosnoot, kokosvet (bij candida/schimmels), knoflook (bij infecties), gember (voor ontgifting of een betere stoelgang), ui (voor je hart en bloedvaten). En shi-take is goed voor je immuunsysteem. Tot slot vette vis (o.a. voor de hersenen en je mentale welzijn).

Enfin, mijn advies. Zorg eerst maar voor een supergoede basis met (minimaal die twee ons) groente en (twee of drie stuks) fruit. Probeer wat te minderen met suiker, zuivel en gluten en eet zo min mogelijk bewerkt voedsel uit pakjes en zakjes (chips, koek) en bewerkt vlees (worst). Zorg iedere dag voor een kleine portie hoogwaardige eiwitten door te variëren met eieren, vette vis, biologisch vlees, peulvruchten en noten. Heb je dat voor elkaar, dan ben je al goed bezig. Daarna kun je, als je wilt, best wat superfoods toevoegen, dat is dan een extraatje. Ik verwen mijzelf met kokoswater. Super lekker vind ik dat.

Denk erom dat sommige superfoods ook hun keerzijde hebben. Chiazaad is niet handig bij een lage bloeddruk, heeft bloed verdunnende werking en kan allergische reacties veroorzaken. Gojibessen hebben invloed op de bloedstolling en behoren tot de nachtschade even bevatten giftige of verslavende stoffen als nicotine, atropine en solanine. Eet geen moerbeien als je gevoelig bent voor pollen of een nieraandoening hebt. Quinoa verteert niet makkelijk, bovendien profiteren de boeren niet van de populariteit van dit superfood. Noten en zaden bevatten heel veel vet, dus beperk het tot een handje per dag.

En die rode bietjes dan? Die zorgen dat je bloedvaten wijder gaan staan, met een betere zuurstoftoevoer naar de spieren als gevolg. Hiervan kun je harder gaan lopen. Wat is jouw favoriete superfood?

Recept van Anne: curry met spinazie, kokosmelk en gehakt (het is tenslotte donderdag en geen meatless ma-di-wo, red.)

Nodig: spinazie, ui, knoflook, zoete aardappel, biologisch rundergehakt, kokosmelk, kokosvet, hot curry poeder (bevat kurkuma), zwarte peper, vissaus (of zout), citroen

Bereiding: stoom de zoete aardappel gaar. Rul het gehakt en gooi het vet weg. Smoor de uit, knoflook en hot curry poeder in kokosvet tot het lekker ruikt. Roer het gehakt erdoor heen en voeg de zoete aardappel en een blikje kokosmelk toe. Laat tenslotte de spinazie in delen slinken in dit mengsel en breng op smaak met zwarte peper, vissaus (of saus) en eventueel een beetje citroensap. Eet smakelijk!

Wil je meer weten over Anne? Kijk dan eens op http://www.burobroccoli.nl

Advertenties

Vette afsluiting!

Nog een paar dagen te gaan en dan springen we 2014 in. Het afgelopen jaar was voor Pink Carrot een mooi jaar, met veel nieuwe klanten, mooie artikelen in de pers en leuke reacties op onze plannen voor de toekomst. Het assortiment wordt uitgebreid met nieuwe smaken en scholen kunnen ook in 2014 met lessen over suiker aan de slag.

Veel mensen om me heen heb ik bewust(er) zien worden van hun eetgedrag. Van kinderen op de basisscholen waar ik lessen heb gegeven tot ouders die me om advies vragen voor zichzelf. Het gesprek gaat dan natuurlijk vaak over suiker, of over andere natuurlijke en kunstmatige zoetstoffen, maar ook steeds vaker over vet. Jammer genoeg denken nog steeds veel mensen dat je alle soorten vet moet laten staan om af te vallen of gezond(er) te worden, terwijl veel soorten vet stoffen bevatten die essentieel zijn voor ons lichaam. Vroeger bleek uit onderzoek dat het eten van verzadigd vet (uit volle zuivel, vlees en kokos bijvoorbeeld) leidt tot een hoger cholesterol en hart- en vaatziekten. Nu lijken deze aandoeningen juist veroorzaakt te worden door overmatige consumptie van (geraffineerde) koolhydraten. Alle adviezen van het Voedingscentrum (en het bedenken van allerlei ‘gezonde’ smeersels als Becel) ten spijt, zien we nog steeds teveel mensen doodgaan aan hart- en vaatziekten, namelijk 17 miljoen per jaar wereldwijd. Maar wist je dat bijvoorbeeld bewoners van Okinawa (Japan) en eskimo’s, die veel (verzadigd) vet eten, een stuk langer leven dan wij?

Goede vetten hebben we nodig als brandstof. Ons lichaam gebruikt meervoudig onverzadigde vetzuren om celwanden (vooral in de hersenen, die voor meer dan de helft uit vetten bestaan) op te bouwen. Dezelfde vetzuren helpen onze hormoonwisseling en ons immuunsysteem om ontstekingen tegen te gaan. Verzadigd vet helpt het lichaam om bijvoorbeeld vitamine A, D, E en K op te nemen (in vet oplosbare vitamines) en vetzuren zorgen ervoor dat je de eiwitten in je maaltijd beter kunt verteren. Ook heeft vet een hoge verzadigingswaarde.

Vetten die je niet wilt eten zijn gehard plantaardig vet of transvetten, plantaardige olie die met ongezonde processen makkelijker te gebruiken (of te bewaren) is gemaakt. Na deze processen zijn er dan weer (kunstmatige) kleur- en smaakstoffen aan toegevoegd om het vet er beter uit te laten zien. Kijk zelf maar eens op het etiket van margarine of koekjes. Gewoon boter op je brood smeren dus, en je koekjes zelf bakken.

Veel zaden, noten, peulvruchten, pitten en vruchten bevatten zoveel olie dat deze eruit geperst kan worden. Ongeraffineerde olie uit de eerste persing bevat de meeste voedingsstoffen en zijn dus het beste te gebruiken. Extra vierge olijfolie of notenolie smaakt heerlijk over een salade, maar verhitten kun je beter met oliën die een hoog verzadigd of enkelvoudig onverzadigd vetgehalte hebben. Verhit de olie niet te hoog (maximaal 180 graden), niet te lang en niet te vaak (na filteren maximaal vijf keer). Kokosolie (kokosvet in ons koude landje) bestaat bijna volledig uit verzadigde vetzuren en is dus heel geschikt voor hoge verhitting. Zelf heb ik kort geleden koolzaadolie ontdekt om te bakken, omdat kokosolie toch wel heel veel kilometers heeft afgelegd voor het in mijn keramische koekenpan terecht komt. Koolzaadolie kent een gunstige verhouding tussen linolzuur (omega 6) en alfa-linoleenzuur (omega 3), is neutraal van smaak en komt gewoon uit Nederland.

En de oliebollen voor oudejaarsavond? Die bakken we in arachideolie, gemaakt van pinda’s (pindakaas was vroeger een restproduct van de productie van arachideolie). We maken ze natuurlijk zonder een korrel witte suiker, want oerzoet doet het prima in de oliebollen. Verder kun je de tarwebloem vervangen door spelt, en een biologisch appeltje toevoegen. Dat is nog eens een goede manier om 2013 af te sluiten, of om indruk te maken op je oudejaarsfeestje!

Heb je geen zin om ze zelf te bakken? Dan doen wij dat toch voor je. Op Oudejaarsdag kun je van 10:00 uur tot 12:00 uur versgebakken oliebollen (met appel en rozijnen) kopen (en proeven) bij HOME by Biggles (Middenweg 46, Amsterdam). Wil je er zeker van zijn dat er genoeg oliebollen voor jou en je vrienden of familie zijn, bestel ze dan voor maandag 30 december telefonisch (020-4190060) of via mail (info@pinkcarrot.nl). Ze kosten € 0,95 per stuk, € 9,00 voor een zak van tien, en € 17,00 voor een zak van twintig stuks.

We wensen je een gezellige kerst toe en een vet 2014!

True blue

Eindelijk zomer! Dat dacht ik toen ik juni op Ibiza met man en kind genoot van de zon, de zee, het zwembad en zalig eten (en ja, ook een beetje van de rondjes hardlopen, zoals ik eerder schreef). Terug in Nederland liet de zon zich graag zien, en terwijl ik dit schrijf geniet ik vanaf mijn ‘open air workspace’ (mijn balkon aan ’t IJ).

Wie de voorspellingen bekijkt voor de komende weken ziet dat er nog een paar mooie dagen (of zelfs weken) aankomen met 20+ temperaturen. En wat smaakt er nu lekkerder op zo’n warme dag dan: ijs! Na al die zonnige weken krijgen we er geen genoeg van. Waar komt die liefde voor dat koude bolletje vandaan, wat zit er eigenlijk in en vooral, wat hoort er niet in als je gezond wilt eten en leven?

Over het ontstaan van ijs bestaan verschillende verhalen. Chinese ijsmannen leverden voor het begin van de jaartelling al ijskoude dranken aan het hof, de Romeinen strooiden sneeuw over hun zoete lekkernijen en de Perzen maakten sherbets, een op gehakt ijs gekoelde drank op basis van honing, azijn en kruiden. In de 16e eeuw begonnen Franse koks met het ‘draaien’ van ijs in een met ijs en zout gevulde bak. In oude kookboeken zien we dat pas vanaf de 18e eeuw eieren werden toegevoegd, dit verbeterde de smaak enorm. De Franse natuurkundige Reaumur ontdekte dat je ijskristallen kon verkleinen door tijdens het draaien het mengsel van de wanden te schrapen. Toen de ijsmachine werd uitgevonden werd ijs echt bereikbaar voor iedereen en doken in alle grote wereldsteden de Italianen op met hun ijskarretjes. De smaken die we tegenkomen in de ijssalons verschillen behoorlijk, want in zuidelijke streken zijn de ijsjes (nog) zoeter dan hier. In Nieuw-Zeeland wordt het meeste ijs gegeten, meer dan 26 liter ijs per persoon per jaar. Dat is heel wat meer dan de gemiddeld acht liter (of tachtig bolletjes) in Nederland.

Voor tachtig bolletjes in een jaar draai ik mijn hand niet om. Sterker nog, vroeger reed ik gerust een half uur naar mijn favoriete ijssalon om een ijsje te eten, en nam er dan nog een mee voor de terugweg. Deze zomer werd mijn interesse gewekt door al die nieuwe smaken en vroeg ik me wat ijs die mooie rode, bruine, gele, oranje kleur geeft. Vaak heeft de ijsmaker voor de basis genoeg aan ingrediënten als room, eieren en suiker. Kristalsuiker, dat dan weer wel, en niet zo’n beetje ook, want een portie ijs (75 gram) bevat gemiddeld drie klontjes suiker. De suiker is niet alleen nodig voor de smaak, maar ook voor de structuur. De smaak van het ijs wordt meestal bepaald door het toevoegen van fruit, noten, drank, extracten of essences, of een combinatie daarvan.

De smaak, of beter gezegd de kleur (want er zit natuurlijk geen smaak aan), waar ik minder blij van word, is smurfenijs. Wist je dat deze ‘smaak’ vaak de enige is die gekleurd wordt? En dan niet met blauwe bessen of bietjes, maar met een synthetische (dus in een laboratorium gemaakte) kleurstof (e133) die mooie namen als ‘brilliant blue’ of ‘food blue 2’ heeft gekregen. Bijwerkingen als hyperactiviteit, spierspasmen, huidaandoeningen, misselijkheid en trillen zijn zeldzaam maar wel heftig, en inspuiting bij ratten leidde zelfs tot tumoren. In de landen om ons heen (Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Noorwegen en Zweden) is deze stof dan ook verboden. Waarom zou jij het dus eten, of het aan je kind geven?

De afgelopen weken ben ik bezig geweest met het bedenken van een lekkere taart zonder gluten, zuivel en suiker. Ik denk dat ik me op de laatste dagen van deze heerlijke zomer eens ga denken over lekker ijs zonder rotzooi. Met welke smaak zal ik eens beginnen?

Ren en eet!

Vorige week kwam ik terug van een zonnige vakantie op Ibiza, lekker bruin en heerlijk uitgerust. Natuurlijk heb ik niet alleen maar aan het zwembad en op het strand gelegen, want dat is niets voor mij. De hardloopschoenen gingen natuurlijk mee in de koffer. Ondanks het warme weer en het heuvelachtige landschap (met soms een hellingsgraad van wel twaalf procent!) is het me toch een paar keer gelukt om voor het ontbijt een half uurtje te gaan rennen. De ene ochtend ging dat dus makkelijker dan de andere, want veel avonden waren gevuld met paella en sangria.

Een leven zonder hardlopen kan ik me eigenlijk niet (meer) voorstellen. Het is echt een ontdekking van me geweest, ik vind het heerlijk. Waarom? In bijna alle weersomstandigheden en op alle momenten van de dag, avond of zelfs nacht kun je een paar hardloopschoenen aantrekken en gaan. Niets houdt je tegen. Niet de openingstijden van de sportschool, niet de blikken van die wel-heel-erg-afgetrainde mensen (of juist de uitgezakte lijven), helemaal niets. En ja, bijkomend voordeel is dat je niet alleen een paar medailles in de wacht sleept na een gezellige wedstrijd met enthousiaste mensen langs de route, maar ook nog eens je lichaam een groot plezier doet. Als je verantwoord rent voel je je namelijk niet alleen fitter, met een beetje mazzel blijf je ook nog eens in hetzelfde maatje passen als toen je net uit de pubertijd kwam.

Hoe zou het dan toch komen dat ruim veertig procent van de volwassenen in Nederland niet voldoende aan beweging doet? Of wat te denken van het schrikbarend lage cijfer van de 4-11 jarigen dat aan de Nederlandse Norm Gezond Bewegen voldoet, namelijk slechts 25%? Uit onderzoek is gebleken dat alle leeftijdsgroepen weinig steun ervaren van hun sociale omgeving om gezond te eten en meer te bewegen. Vorig jaar vond maar 12% van de ouders het nodig dat hun 4-11 jarige kind meer gaat bewegen, en gaf slechts 22% van de ouders aan dat ze willen dat hun kinderen gezonder gaan eten dan ze nu doen.

Op meer dan de helft van alle scholen is het activiteiten aanbod om overgewicht te verminderen of te voorkomen toegenomen. Bijvoorbeeld met een beleid over de inhoud van de lunchtrommel, lessen over gezond eten en naschools sportaanbod. En op de werkvloer? Nog geen derde van de werknemers ziet dat zijn baas meer bewegen een warm hart toedraagt, en meer dan de helft van deze groep maakt geen gebruik van een tegemoetkoming in de kosten voor sporten buiten het bedrijf.

Bij regelmatige training van je lichaam kun je de fysieke achteruitgang met een jaar of tien vertragen en kan een getrainde 75-jarige dezelfde lichamelijke inspanningen verrichten als een ongetrainde 45-jarige. Als dat geen reden is om te (gaan) bewegen!

Op 22 september loop ik weer de Dam tot Dam, deze keer voor Mama Cash.

Mama Cash is het oudste internationale vrouwenfonds – opgericht in Nederland in 1983. Ze ondersteunt overal ter wereld vernieuwende en taboedoorbrekende initiatieven van vrouwen omdat zij gelooft dan maatschappelijke verandering begint bij vrouwen. De eerste sponsorbedragen zijn binnen, maar voor het streefbedrag van € 500 kan ik nog wel wat hulp gebruiken. Steun je me? http://mamacash.geef.nl/actie/myranda-loopt-voor-mama-cash

Wat doe jij om fit te blijven bij dit warme weer? Ik ben benieuwd naar je reactie!

O-be-si-(rug)-tas

Twee maanden geleden ging Tessa, onze dochter, voor het eerst naar school. Ik vond het een bijzonder moment om haar, samen met haar papa, naar school te brengen. Je weet vier jaar lang dat deze dag gaat komen, maar slikt dan toch even als het zover is. Daar gaat ze, dacht ik, op weg naar zelfstandig worden.

Onze kinderrijke buurt telt heel wat scholen, dus een jaar of twee geleden ben ik al begonnen met een rondje langs alle scholen (en hun websites), om zeker te zijn van een plekje in groep 1 voor onze kleine meid. In de gids van de school van onze keuze stond iets over ‘eetbare traktaties’ en dat leek me een mooie aanleiding om mijn vragen over het eten en drinken op school te stellen.

Een paar weken voor de eerste schooldag was het  kennismakingsgesprek met de directrice van de school. We werden getrakteerd op koffie en Tessa kreeg ook iets te drinken. Tot mijn verbazing werd er een plastic wegwerpbekertje voor haar neus gezet met roze limonade, in plaats van water. Ik slikte mijn verbazing maar even weg omdat het gesprek gezellig was begonnen.  Gelukkig kregen we even later alle gelegenheid om onze wensen te bespreken. Thuis proberen we zo gezond mogelijk te eten en te drinken. Limonade, frisdrank, snoep en kunstmatige kleur-, geur- en smaakstoffen en zoetstoffen houden we zoveel mogelijk buiten de deur, legde ik uit. Wat ik onze dochter zou mee geven naar school was dus niet zo moeilijk te bedenken. Toch vroeg ik me af wat de school zou vinden van wit brood, (ontbijt-)koek en pakjes Wicky in de rugtas van de kinderen. De schoolgids repte er namelijk met geen woord over.

Prima hoor, ouders mogen natuurlijk zelf weten wat ze hun kleuter meegeven naar school. Maar, zou die vrijheid niet iets te maken kunnen hebben met de enorme hoeveelheid te dikke kinderen en de problemen die overgewicht met zich meebrengt?

Kinderen pakken twee keer vaker iets te snoepen dan hun ouders denken en voeding voor kinderen (bijvoorbeeld yoghurt en graanrepen) bevat significant meer suiker, vet en verzadigd vet dan niet-kinderproducten. Niet zo gek dus, dat 1 op de acht kinderen en bijna de helft van de volwassen leidt aan overgewicht, en dat verwachting is dat het aantal mensen met overgewicht de komende twintig jaar met 50% zal toenemen. Kinderen met ernstig overgewicht (obesitas) bereiken moeilijk weer een gezond gewicht als ze hun leefstijl niet aanpassen. De consumptie van suiker kan leiden tot overgewicht, en overgewicht is een van de belangrijkste oorzaken voor diabetes type 2. Naast de miljoen diabetesgevallen in Nederland zijn er 750.000 mensen hard op weg diabetes te krijgen, met de kans  om hart- en vaatziekten, dementie en blindheid te ontwikkelen.

Natuurlijk denk ik daar niet aan, als ik ’s morgens drie volkoren boterhammen besmeer met pindakaas en de drinkbeker vul met water en in Tessa’s rugzak stop, maar toch.

Inmiddels bespaart 63% van de bevolking op de kosten van de dagelijkse boodschappen en koopt 37% van de Nederlanders minder of geen snoep. Nu maar hopen dat dit bijdraagt aan de gezondheid van onze kinderen, al is het maar een beetje.

Welke zorgen heb jij over de voeding voor onze kinderen? Deel ze hieronder!

Meatless Madiwo

In ons gezonde eetpatroon kwamen vlees en vis al minder voor. Dit bevalt zo goed dat we Meatless Madiwo hebben bedacht. Geen vlees op maandag, dinsdag en woensdag dus, maar mooie vegetarische recepten. Zelf bedacht, uit een van mijn prachtige kookboeken of gewoon van het internet. En wat denk je? Vreemd genoeg  vinden we dit zo lekker, dat op de andere dagen ook vaak genoeg iets lekkers zonder vlees op tafel komt.

Vandaag heb ik uitgerekend dat dit voornemen:

– meer dan duizend kilo vlees per persoon scheelt

200 dieren minder geslacht hoeven te worden

– CO2 uitstoot met 50.000 autokilometers wordt verminderd

Natuurlijk kies ik bewust en komt er geen plofkip (of plofkoe) op het bord maar biologisch vlees. Ik vind het jammer dat consumenten hun vleeskeuze vooral laten bepalen door de prijs en niet meer dan 10% extra wil betalen voor een veel betere smaak en een beter dierenwelzijn. Voor mij zijn de besparingen van vier (of soms meer) dagen geen vlees eten trouwens groot genoeg om altijd te kiezen voor biologisch.

Wat is jouw reden om (een keer geen) vlees te eten?

Ik ben benieuwd naar je reactie hieronder, waarvoor je als dank een lekker vega recept ontvangt!

Sweet dreams

Wel eens wakker geworden met zo’n goed idee, dat je uit je warme bed sprong en het gewoon ging doen? Een jaar of zes geleden maakte de drang om te gaan hardlopen me vroeg wakker. Even later rende ik op m’n sportschoolsneakers het bos in. Dezelfde dag stopte ik met roken en vier maanden later liep ik de Dam tot Damloop (wel op hardloopschoenen natuurlijk). Het lopen van de magische 42,2 km heb ik inmiddels van mijn to-do lijst geschrapt, maar sinds dat eerste rondje voel ik me een jonge dertiger. Hoezo, hardlopers zijn doodlopers?
Toegegeven, misschien heeft mijn well-being van nu ook wel te maken met mijn gezonde leefstijl, waar ik nog serieuzer werk van heb gemaakt toen ik zwanger wilde worden van onze dochter Tessa (2009). Inmiddels heb ik zoveel over voeding gelezen en gehoord, dat ik ervaringsdeskundige ben geworden. We eten thuis zoveel mogelijk natuurlijke producten, en voor mij is boodschappen doen op een gezellige (biologische) markt of bij de natuurwinkel een culinair feestje. En ja, dan smaken je met liefde gemaakte gerechten thuis toch echt lekkerder dan in een restaurant.
Een maand of zes geleden had ik weer zo’n sweet dream. Op een zaterdag maakte ik mijn lief wakker en vertelde ik hem wat ik had gedroomd en wilde gaan doen: de lekkerste taarten van Amsterdam en omgeving maken, met echte ingrediënten, maar zonder (geraffineerde) suiker. Hoe kon ik het verzinnen, want ik ben meer van het koken dan van het bakken. Vroeger kocht ik wel eens een HEMA tompouce, maar sinds ik weet waar die mooie roze kleur van gemaakt is, zie je mij niet meer op de gebakafdeling daar.
Toch vind ik het idee om iedereen, die niet van heel zoet houdt of geen geraffineerde suiker mag, kan of wil eten, te trakteren op een taartje dat je met een gerust hart kunt eten, zo leuk, dat ik onlangs heb besloten in mijn gezellige keuken aan de slag te gaan. Uit heel wat taartbakpogingen zijn (h)eerlijke recepten gekomen, allemaal zonder een korrel (geraffineerde) suiker. Inmiddels zijn de eerste afspraken met leveranciers van de beste ingrediënten gemaakt, en is de website ‘under construction ‘.

Nog een paar maanden geduld dus, en dan zie je mijn taarten misschien wel op de plek waar jij op zaterdagochtend je favoriete koffie drinkt en je krantje leest. Wil je die fijne plek met me delen door een reactie achter te laten? Ik zal het niet verder vertellen, maar wel mijn best doen jou de lekkerste taart bij je koffie te bezorgen. Zo kun jij daar nog meer genieten, terwijl ik een rondje aan het hardlopen ben.