Skip to content

True blue

augustus 30, 2013

Eindelijk zomer! Dat dacht ik toen ik juni op Ibiza met man en kind genoot van de zon, de zee, het zwembad en zalig eten (en ja, ook een beetje van de rondjes hardlopen, zoals ik eerder schreef). Terug in Nederland liet de zon zich graag zien, en terwijl ik dit schrijf geniet ik vanaf mijn ‘open air workspace’ (mijn balkon aan ’t IJ).

Wie de voorspellingen bekijkt voor de komende weken ziet dat er nog een paar mooie dagen (of zelfs weken) aankomen met 20+ temperaturen. En wat smaakt er nu lekkerder op zo’n warme dag dan: ijs! Na al die zonnige weken krijgen we er geen genoeg van. Waar komt die liefde voor dat koude bolletje vandaan, wat zit er eigenlijk in en vooral, wat hoort er niet in als je gezond wilt eten en leven?

Over het ontstaan van ijs bestaan verschillende verhalen. Chinese ijsmannen leverden voor het begin van de jaartelling al ijskoude dranken aan het hof, de Romeinen strooiden sneeuw over hun zoete lekkernijen en de Perzen maakten sherbets, een op gehakt ijs gekoelde drank op basis van honing, azijn en kruiden. In de 16e eeuw begonnen Franse koks met het ‘draaien’ van ijs in een met ijs en zout gevulde bak. In oude kookboeken zien we dat pas vanaf de 18e eeuw eieren werden toegevoegd, dit verbeterde de smaak enorm. De Franse natuurkundige Reaumur ontdekte dat je ijskristallen kon verkleinen door tijdens het draaien het mengsel van de wanden te schrapen. Toen de ijsmachine werd uitgevonden werd ijs echt bereikbaar voor iedereen en doken in alle grote wereldsteden de Italianen op met hun ijskarretjes. De smaken die we tegenkomen in de ijssalons verschillen behoorlijk, want in zuidelijke streken zijn de ijsjes (nog) zoeter dan hier. In Nieuw-Zeeland wordt het meeste ijs gegeten, meer dan 26 liter ijs per persoon per jaar. Dat is heel wat meer dan de gemiddeld acht liter (of tachtig bolletjes) in Nederland.

Voor tachtig bolletjes in een jaar draai ik mijn hand niet om. Sterker nog, vroeger reed ik gerust een half uur naar mijn favoriete ijssalon om een ijsje te eten, en nam er dan nog een mee voor de terugweg. Deze zomer werd mijn interesse gewekt door al die nieuwe smaken en vroeg ik me wat ijs die mooie rode, bruine, gele, oranje kleur geeft. Vaak heeft de ijsmaker voor de basis genoeg aan ingrediënten als room, eieren en suiker. Kristalsuiker, dat dan weer wel, en niet zo’n beetje ook, want een portie ijs (75 gram) bevat gemiddeld drie klontjes suiker. De suiker is niet alleen nodig voor de smaak, maar ook voor de structuur. De smaak van het ijs wordt meestal bepaald door het toevoegen van fruit, noten, drank, extracten of essences, of een combinatie daarvan.

De smaak, of beter gezegd de kleur (want er zit natuurlijk geen smaak aan), waar ik minder blij van word, is smurfenijs. Wist je dat deze ‘smaak’ vaak de enige is die gekleurd wordt? En dan niet met blauwe bessen of bietjes, maar met een synthetische (dus in een laboratorium gemaakte) kleurstof (e133) die mooie namen als ‘brilliant blue’ of ‘food blue 2’ heeft gekregen. Bijwerkingen als hyperactiviteit, spierspasmen, huidaandoeningen, misselijkheid en trillen zijn zeldzaam maar wel heftig, en inspuiting bij ratten leidde zelfs tot tumoren. In de landen om ons heen (Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, Noorwegen en Zweden) is deze stof dan ook verboden. Waarom zou jij het dus eten, of het aan je kind geven?

De afgelopen weken ben ik bezig geweest met het bedenken van een lekkere taart zonder gluten, zuivel en suiker. Ik denk dat ik me op de laatste dagen van deze heerlijke zomer eens ga denken over lekker ijs zonder rotzooi. Met welke smaak zal ik eens beginnen?

Advertenties

From → Uncategorized

9 reacties
  1. Miriam permalink

    Weet je wat mijn all time favorite smaken ijs zijn mokka en citroen…
    Volgens mij hebben die niet zoveel kleur nodig;-)

    • Klopt helemaal, en met een paar ingrediënten maak je jouw favoriete smaken ook makkelijk zelf, gewoon thuis. Helaas zie ik op etiketten van grote ijsmerken best veel rotzooi ;-(

  2. Saskia permalink

    De ijsjes van Nice lijken ook een goed alternatief. Ik weet alleen niet of daar suiker aan wordt toegevoegd. Op KNSM Eiland te koop bij Sissy Boy.
    http://www.niceopeenstokje.nl/wiezijnwe.html

    • In de NICE ijsjes zit wel (riet)suiker, maar verder geen rotzooi, alleen biologische ingrediënten zie ik. En aan de calorieën te zien zit er ook wel wat minder suiker in dan in andere waterijsjes… In ieder geval vinden wij ze lekker 😉

  3. Dank voor het uitzoeken Myranda! Smurfenijs is lang niet zo vrolijk als het eruit ziet. Wellicht een idee dat wij onze kinderen uitleggen hoe smurfenijs zo blauw komt en wat deze chemische kleurstof met ons doet? Verder weet ik dat I scream heerlijk ijs maakt op basis van natuurlijke ingredienten. Marleen woont ook in Oost, maar of zij smurfenijs verkoopt, durf ik niet te zeggen. Ze staat ook op de Pure Markt.

  4. Ik ben het wel met Sonja eens. De smurfenvariant doet het goed bij de kinderen. Als je die in een gezonde versie kan maken, maak je veel ouders blij.

    • Bedankt voor de suggestie, dames. Uitdagend! Gelukkig heb ik via Twitter al iemand gevonden die met natuurlijke blauwe kleurstof werkt. Reden om haar eens op te zoeken dus. Wordt vervolgd!

  5. Sonja permalink

    Tsja, het meest voor de hand liggend lijkt mij een gezond smurfenijsje, ik ben benieuwd. Ik zal ook eens bij Mezzo vragen hoe zij hun smurfenijs blauw krijgen.

    • Hoi Sonja, afgelopen woensdag heb ik nog een ijsje gegeten bij Mezzo en gevraagd of het smurfenijs nog steeds de enige ‘smaak’ is die ze kunstmatig kleuren. Het antwoord was ‘ja’…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: